نمیتونم بخوابم و حالم بده.
تو یک ماه گذشته فقط یه بار رو بخاطر دارم که تخت و آروم خوابیدم و ریلکس بیدار شدم.
کمبود خواب ندارم و اون ساعتای خوابو پر میکنم.اما دریغ از خواب آروم و خوب.
با صدای پای هرکسی که تو اتاق راه بره،با صدای تلوزیون،با صدای پچ پچ،با صدای بلند حرف زدن،با ویبره موبایل،با روشن کردن چراغ،با هر صدایی هر تکونی
از خواب بیدار نمیشم،میپرم.
و تپش قلب تو نود درصدش میاد سراغم.
و سرم...سرِ سنگینم...
+ حالمو بد کرده این بدخوابی،مزخرف خوابی.اما به هیچکس نمیگم،نمیخوام بگم،نمیتونم بگم.خوبه که همه چی رو اینجا میشه گفت.
+ امیدوارم این ماجرا از فردا که برنامه م احتمالا یه کم تغییر میکنه،تموم شه.کمتر شه حداقل.
بچسبد به: من یه دچارم , وزغ درون , دلخوریای زندگی
برچسب:
نویسنده: میلاد جعفری
تاريخ: پنجشنبه
18 خرداد
1396 ساعت: 17:44