زنده م.

امشب فرصت خوبی برای اینجا نوشتن بعد از مدتهاست.

چون امروز روز خاصی بود.

روزِ رفتن بود. و روزِ فهمیدن اینکه چقدر حالم با رفتن و نرسیدن بهتره تا رسیدن. 

و اینکه من امروز به یکی از چیزایی که مدتها میخواستمش رسیدم و دقیقا توی اوج، اونقدر غمگین بودم که ...

همه جا غمه واسم و چاره ای جز زندگی مسالمت آمیز باهاش نیست.